VAMPİRLE GÖRÜŞME
Demek benden hayat hikayemi anlatmamı istiyorsun.
Yaşam koleksiyoncusuyum ben.
FM kanalında lKFRC radyosu.
Benim hikayem için çok kaset gerekecek.
Sorun değil. Bir çanta dolusu kasetim var.
Beni buraya kadar izledin, değil mi?
Evet, galiba izledim.
Çok ilginç görünüyordun.
Burada mı yaşıyorsun?
Hayır.
Burası basit bir oda.
Ne dersin, başlayalım mı?
Ne iş yaparsın?
Ben bir vampirim.
Bunu daha önce hiç duymamıştım.
Anladığım kadarıyla bunda ciddisin.
Kesinlikle.
Seni arka sokakta bekliyordum.
Beni gözetlerken gözetliyordum seni.
Sonra konuşmaya başladın.
Benim için ne büyük şans.
Belki ikimiz için de öyle.
Beni...
beklediğini söyledin.
Ne yapacaktın? Öldürecek miydin? Kanımı mı emecektin?
Evet.
Ama artık endişelenmene gerek yok.
Buna gerçekten inanıyorsun değil mi, vampir olduğuna?
Böyle başlayamayız.
lşığı yakayım.
-Vampirlerin ışığı sevmediğini sanırdım. -Severiz.
Sadece seni hazırlamak istedim.
Tanrım!
Korkma.
Bu fırsatı değerlendirmek istiyorum.
Bunu nasıl yaptın?
Senin yaptığın gibi.
Bir dizi basit hareket.
Sadece göremeyeceğin kadar hızlı hareket ettim.
Ben de etten ve kandanım...
ama insan değilim.
200 yıldır insan değilim.
Lütfen...
Seni nasıl rahatlatabilirim?
''David Copperfield'' gibi başlayalım mı?
''Doğdum...
''büyüdüm.''
Ya da benim deyişimle karanlık doğumumdan mı başlayalım?
Bence oradan başlamalıyız, ne dersin?
Yalan söylemiyorsun, değil mi?
Neden yalan söyleyeyim?
1791 yılında oldu.
24 yaşındaydım.
Senin şimdi olduğundan daha gençtim.
Ama o zamanlar her şey farklıydı. Daha o yaşta, bir erkektim.
New Orleans'ın güneyinde büyük bir çiftliğin sahibiydim.
Karım doğum yaparken ölmüştü.
Karımı ve bebeği gömeli altı aydan az olmuştu.
Onların yanına gitmek beni mutlu edecekti.
Onları kaybetmenin acısına dayanamıyordum.
Bu acıdan kurtulmak istiyordum.
Her şeyimi kaybetmek istiyordum...
servetimi...
çiftliğimi...
aklımı.
Bir destede kaç as var?
Bana hilekar mı diyorsun?
Hayır, sana kokuşmuş pislik diyorum!
Söylediğini yapacak cesaretin yok. Hadi vur!
Her şeyden çok, ölümü istiyordum.
Bunu şimdi anlıyorum.
Ölümü ben çağırmıştım.
Yaşamanın acısından kurtulmanın yoluydu bu.
Bu isteğimi herkes yerine getirebilirdi.
Yanımdaki fahişe.
Onun arkasından gelen pezevenk.
Ama bu çağrımı bir vampir kabul etmişti.
Ya paranı ya canını!
Hala ölümü istiyor musun?
Yoksa bu kadarı yetti mi?
Yetti.
Beni orada, Mississippi'nin kıyısında bıraktı...
yaşamla ölüm arasında bir yerlerde.
Kimsin sen? Evimde ne işin var?
Dualarına cevap vermeye geldim.
Hayatın artık bir anlamı yok, değil mi?
Şarabın tadı yok.
Yemek yemek seni hasta ediyor.
Hiç birinin anlamı yok, öyle değil mi?
Ya sana hepsini geri verirsem?
Acıyı alıp...
başka bir hayat verirsem?
Hayal bile edemeyeceğin bir hayat.
Ve bu hayat, sürekli olacak.
Hastalık...
ve ölüm...
sana bir daha erişemeyecek.
Korkma.
Ben sana seçme şansı veriyorum...
bana...
verilmemişti.
O sabah, daha vampir olmamıştım...
ve son gündoğumumu seyrettim.
Bütün ayrıntılarıyla hatırlıyorum...
ama ondan önce gördüğüm hiçbir gündoğumunu hatırlamıyorum.
Şafağın bütün ihtişamını son bir kez seyretmiştim...
ilk kez seyrediyormuşçasına.
Sonra gün ışığına veda edip...
şu anda olduğum şey olmak üzere...
yola çıktım.
lşığa veda ettin mi?
Kanını emdim...
son damlasına kadar.
Seni burada bırakırsam...
ölürsün.
Ya da...
ebediyen genç kalabilirsin, dostum...
şu anda olduğumuz gibi.
Ama bana söylemelisin...
geliyor musun...
evet mi hayır mı?
Evet.
Bedenin ölüyor.
Aldırma.
Hepimize olur.
Şimdi, vampir gözlerinle...
bak.
Ne gördün?
Bu sözcüklerle anlatılamaz.
Cennetin nasıl göründüğünü de sorabilirdin.
Hiç bir insan bunu bilemez.
Heykel hareket etmiş gibiydi ama kımıldamamıştı.
Dünya değişmişti ama aynı kalmıştı.
Ben yeni doğmuş bir vampirdim, gecenin güzelliğine ağlayan.
Bir sigara daha ister misin?
İsterim. Seni rahatsız etmez, değil mi?
Edeceğini sanmam. Nasılsa kanserden ölecek değilsin.
Sanmam.
-Ya haçlar? -Haçlar mı?
Haça bakabiliyor musun?
Aslında haçlara bakmaya bayılırım.
Ya kalbe batırılan kazık?
Saçmalık.
Ya tabutlar?
Tabutlar...
Maalesef, tabut bir gereklilik.
Merak etme.
Yakında...
hep uyuduğun kadar iyi uyuyacaksın.
Uyandığında...
seni bekliyor olacağım...
bütün dünyayla birlikte.
Bulmam gereken kan da bir gereklilikti.
Ertesi akşam, o ana kadar hiç hissetmediğim bir açlıkla uyandım.
Bunu bir kez tadınca...
bir daha başka meyhaneye gitmezsin.
Öyle mi?
Ya ben dudaklarının tadına bakmayı tercih edersem?
Dudaklarım daha da tatlıdır.
Dostum da...
bu dudakların tadına bakmalı.
Onun...
öpücüğü de...
seninki kadar...
derin mi?
Daha da derin, tatlım.
Onun hayatını almayacağım.
Ben senin yerine yaptım.
Bir hiç olarak...
öldü dostum.
O kadar kolay ki insanın onlara acıyası geliyor.
Öldürmeye alışacaksın.
O ölümcül tereddüdü unut.
Alışacaksın, hem de çok çabuk.
Aç değil misiniz?
Tam tersine tatlım.
Bütün koloniyi yiyecekti.
Bitireceğim.
Bizi yalnız bırak.
Hiç numara yapamaz mısın, aptal?
Foyamızı meydana çıkarma.
Böyle bir evimiz olduğu için şanslıyız.
Hiç olmazsa içermiş gibi yap.
Böyle güzel bir kristal ziyan edilmemeli.
Biliyorum.
Çok çabuk soğuyor.
Böyle yaşayamaz mıyız?
Hayvan kanıyla?
Ben buna yaşamak demem. Hayatta kalmaya çalışmak derim.
Eğer bir ay gemi yolculuğu yapacaksan işe yarar.
Artık dünyadaki her şey...
Büyüleyici.
Evet.
Bu mümkün.
Her şey mümkün.
Ama bir hafta dene.
New Orleans'a gel, nasıl eğlenilir sana göstereyim.
Lestat, gecede iki bazen de üç kişi öldürüyordu.
Tazecik bir genç kız...
geceye başlamak için tercihiydi.
İkinci olarak gösterişli, güzel gençleri tercih ediyordu.
Ama içindeki züppe, sosyeteden insanları avlamayı seviyordu.
Aristokrat kanı onu her şeyden daha çok heyecanlandırıyordu.
İşin sırrı, ne yaptığını düşünmemekte.
Şu kadını görüyor musun?
St. Clair'in dulu.
O muhteşem genç züppeye kocasını öldürttü.
Nereden biliyorsun?
Düşüncelerini oku.
Yapamıyorum.
''Kara güç'' hepimiz için farklıdır.
Ama bir tek şey hepimiz için geçerli. Devam ettikçe daha da güçleniyoruz.
Sözüme inan.
Kocasının ölümü için bir köleyi suçladı.
Ona ne yaptıklarını düşün.
Kötüleri öldürmek daha kolaydır, hem daha lezzetlidirler.
Nereye gidiyoruz?
Hiç bir yere.
Genç adam, şimdi beni gerçekten şaşırttın!
Senin ninen olacak yaştayım.
Ah evet, melodi buydu.
Hatırlıyorum.
Katil!
Minik kelebeklerim!
Kelebeklerimi öldürdü!
Seni mızmız vampir bozuntusu!
Sinsice fareleri ve kanişleri öldürüyorsun! Bizi mahvedebilirdin!
Beni Cehenneme mahkum ettin!
Ben Cehennem nedir bilmiyorum.
Evet oluyor!
Öfke! Hiddet!
Seni bu yüzden seçtim.
Ama beni öldüremezsin Louis.
Neyle istersen...
onunla beslen.
Fareler, tavuklar...
kanişler.
Kararı sana bırakıyorum...
ama dikkatli ol.
Unutma...
Bensiz hayat...
daha da...
dayanılmaz olacak.
Kendini şanslı say.
Paris'te bir vampir pek çok nedenden ötürü akıllı olmalıdır.
Paris mi?
Burada gereken tek şey bir çift sivri diş.
Sen Paris'ten mi geldin?
Beni bu hale getiren de oradan geldi.
Bana ondan söz et. Ondan bir şeyler öğrenmiş olmalısın.
Kesinlikle hiç bir şey öğrenmedim.
Bana şans verilmemişti, hatırladın mı?
Bütün bunların anlamını bilmen gerekir.
Neden? Neden bilmeliymişim?
Sen biliyor musun sanki?
Bu gürültü...
beni deli ediyor!
Haftalardır buradayız ve bu gürültüden başka bir şey yok!
Ne olduğumuzu biliyorlar.
Tabakların geldiği gibi gittiğini, içkilere dokunmadığımızı görüyorlar.
O zaman...
New Orleans'a gel.
Paris Operası turneye gelmiş. Biraz Fransız mutfağı...
deneyebiliriz.
Hala hayata saygı duyduğum için beni bağışla.
Yakında tavuklar tükenecek Louis.
Bay Louis?
Yemek yemeyecek misiniz?
Hayır, tatlım.
Sizin için endişeleniyoruz efendim.
Ne zaman tarlalara bakacaksınız?
En son ne zaman kölelerin yanına gittiniz?
Her yerde ölüm var.
Hala bizim efendimiz misiniz?
Bu kadar yeter Yvette.
Beni dinlemezseniz gitmeyeceğim.
Şu arkadaşınızı göndermelisiniz.
Bütün köleler ondan korkuyor...
sizden de korkuyorlar.
Ben de kendimden korkuyorum.
Dinleyin beni!
Burası lanetli!
Belalı!
Evet, efendiniz de Şeytan!
Fırsatınız varken gidin buradan! Hepiniz özgürsünüz!
Beni duyuyor musunuz?
Gidin!
Kendinizi kurtarın!
Harika! Harika!
Yak bakalım! Sahip olduğumuz her şeyi yak!
Koyunlar gibi tarlalarda yaşayalım!
Her şeye sahip olabileceğini sandın.
Kapa çeneni Louis!
Gel hadi!
Neredeyiz?
Nerede olduğumuzu sanıyorsun, aptal dostum?
Güzel, kokuşmuş bir mezarlıktayız.
Mutlu musun?
Bu iyi mi? Senin iç in uygun mu?
Biz Cehennemliğiz.
Ya Cehennem yoksa?
Ya da bizi orada istemiyorlarsa? Bunu hiç düşündün mü?
Ama Cehennem vardı.
Ve nereye gidersek gidelim, ben o Cehennemdeydim.
New Orleans'ın kıyısında odalar kiralıyorduk.
Buz gibisin.
Şarap arkadaşına dokunuyor.
Merak etme.
Ben senin soğuk tenini ondan daha iyi ısıtırım.
Öyle mi?
Nasıl oldu...
ısınmışsın!
Ama bedeli yüksek.
Güzel arkadaşını çok yordum.
Yumuşak.
O kadar yumuşak ki.
Seni satenler içinde yatarken hayal edebiliyorum.
Öyle şeyler söylüyorsun ki.
Yatakta neler yapabiliyorsun?
lşığı söndürelim mi?
Ve ışık söndü.
Ama bir kez senin ışığını söndürünce...
yeniden...
yakamam onu.
Sonuna kadar gitmeli.
Senin için Louis.
Şarap olduğunu farzet.
Daha ölmedi!
Sen ölümlü doğana aşıksın. Sana huzur verecek şeyi reddediyorsun.
Buna huzur mu diyorsun?
Her şeyi gören gözlerimizle onları dünyadan koparan yırtıcı hayvanlarız.
-Kız, Lestat! -Al onu! Açlığına son ver!
Hayır!
Şimdi, yavrum.
Yorgunsun, uykun var.
Bu bir tabut!
Tabut! Çıkar beni!
Ben ölmedim!
Bu senin tabutun, tadını çıkar. Çoğumuz bu duyguyu ölmeden tadamaz.
Bunu neden yapıyorsun?
Hoşuma gidiyor. Eğleniyorum. O asil ağzın daha saf yiyeceklere alışmalı.
İstersen hemen öldür, ama yap!
Çünkü şüphen olmasın Louis, sen bir katilsin!
-Bu ne? -Bir tabut.
Evet öyle. Sen ölmüş olmalısın.
Ben ölmedim, öldüm mü?
Ölmedin.
Henüz değil.
Artık bitir şu işi!
Sen bitir!
Beni kurtar ondan!
Kurtar beni!
Beni bırakacak mısın?
Böyle ölemem!
Bir rahip istiyorum.
Tabii, ben onu bizden biri yapmazsam.
Hayır!
O zaman öldür onu Louis, acılarına son ver! Kendininkilere de!
Hayır!
Şimdi...
mutlu musun?
Tanrım!
Bir şeyler öğrenebileceğim...
tek kişi olduğunu düşününce...
Eski Dünyada buna...
''kara güç'' derlermiş.
Ve ben bunu sana verdim.
O tarafa gitmeyin bayım. Veba var.
-Geldiğiniz yere dönün! -Geldiğim yer...
Anne.
Lütfen bize yardım edin.
Babam bizi terk etti ve geri dönmedi.
Lütfen annemi uyandırın bayım.
Filozofum. Şehidim benim.
''Asla bir insanın hayatını alma.''
Bunun için bir kutlama yapmalıyız.
Bu yaşlı kadında hala hayat var.
Geri dön!
Sen neysen osun!
Merhametli ölüm meleği.
Değerli günahını nasıl da seviyorsun.
Onun kanının damarlarımda dolaşması...
hayatın kendisinden daha tatlıydı.
Ve o anda, Lestat'ın sözleri bir anlam ifade etti.
Ancak öldürünce huzur bulabiliyordum.
Kalbinin deli gibi çarptığını duyunca, huzurun ne olduğunu anladım.
Seni bulmak için tek yapmam gereken fare leşlerini izlemek Louis.
Acı senin için dayanılmaz.
Diğer yaratıklardan farklı hissediyorsun çünkü sen bir vampirsin.
Bunun devam etmesini istemiyorsun.
Hayır.
O zaman senin doğanda olanı yap...
o çocuk kollarındayken hissettiğini hissedeceksin.
Kötülük bir bakış açısıdır.
Tanrı fark gözetmeden öldürür...
biz de öyle yapacağız.
Çünkü Tanrının hiç bir yaratığı bize benzemiyor. Hiç biri bizim kadar...
Tanrıya benzemiyor.
Sana bir hediyem var.
Gel.
Lütfen.
-O burada. -Ne diyorsun sen?
Sana...
arkadaş lazım...
benden daha canayakın biri.
Onu nasıl istediğini hatırlıyor musun?
Tadını?
Onu öldürdüğümü sanmıştım.
Merak etme.
Bilincin yerinde.
Claudia.
Beni dinle.
Hastasın, bir tanem.
Ve ben sana iyileşmen için gereken şeyi vereceğim.
Hayır.
Yani ölmesini mi istiyorsun?
İşte böyle. Evet.
Dur!
Yeter!
Biraz daha istiyorum.
Tabii ki daha fazla istiyorsun.
Yavaş, tatlım.
O kadar masumlar ki.
Onlara acı çektirmemeli.
Güzel.
Evet.
Artık yeter.
Dur.
Bu kadar yeter, tatlım.
Kalp durmadan durman gerekiyor.
Daha çok istiyorum.
Biliyorum.
Başta kanın tadı güzel gelir...
ama dikkat et ölüm seni alt etmesin.
Çok iyi bir iş başardın. Dur bir bakayım sana.
Tek bir damla bile dökmedin. Aferin.
Annem nerede?
Annen gitti...
Cennete, tıpkı buradaki tatlı bayan gibi.
Hepsi Cennete gider.
Biz hariç herkes.
Kızımızı korkutmaya mı çalışıyorsun?
Ben sizin kızınız değilim.
Ah evet, kızımızsın.
Artık benim ve Louis'nin kızısın.
Gördün mü, Louis bizi bırakıp gidecekti.
Uzaklara gidecekti.
Ama artık gitmeyecek.
Burada kalacak...
ve seni mutlu edecek.
Louis.
Seni şeytan.
İşte mutlu bir aile.
Onunla kalmanı sağladı, öyle mi?
Belki de.
Beni tanıyordu. O kızı yeni doğan günden daha çok seveceğimi biliyordu.
Ama dahası vardı.
Onu sevgiye boğdu, buna hiç şüphe yok.
Bunu yapmasının nedeni belki kendisinin de yalnız olmasıydı.
-Daha ışık gerek. -lşık istiyor.
-Bir lamba daha olmazsa kör olacağım. -Kör olacak.
Ya da bırakın provayı gündüz yapayım.
Üzgünüm hanımefendi ama benim gündüzlerim kutsaldır.
Küçücük bir kızdı.
Ama aynı zamanda acımasız bir katil...
bir çocuğun doymazlığıyla insafsızca kan peşinden koşuyordu.
Öpeyim de geçsin.
Şimdi...
elbiseni kim bitirecek? Biraz makul ol.
Unutma, evde asla!
Başta benim tabutumda uyuyordu...
küçük parmaklarını saçlarıma dolayarak...
ta ki bir gün kendi tabutunu isteyene kadar.
Ama o zaman bile, uyandığında...
gelip yanıma kıvrılırdı.
onlarla oynamayı öğreninceye kadar.
Neden ağlıyorsun yavrum?
Kayıp mı oldun tatlım?
Anne!
Sus, artık ağlama.
Onu bulacağız.
Başparmağına dikkat et, kızım. Başparmağa dikkat. O küçük parmağa.
Bunlar çok pahalı, hayatım.
Senin gibi küçük bir kız için belki de fazla pahalı.
Claudia! Sana ne söylemiştik!
Evin içinde asla.
Bana biraz yer aç.
Bana göre küçük bir çocuktu.
Ama Lestat için, bir öğrenciydi...
ve kendisi gibi öldürmeye hevesli bir harika çocuk.
Bazen birlikte bütün bir aileyi yok ediyorlardı.
Harika, harika.
Şimdi daha melankolik bir şeyler çal.
Ölümlüler için mutlu olduklarında zaman akıp gider.
Bizim için de aynı şey geçerliydi.
Yıllar dakikalar gibi akıp gidiyordu. Şehir büyüyordu.
Yelkenliler yerlerini, harika yabancılardan oluşmuş...
sınırsız mönülerini boşaltan buharlı gemilere bırakmıştı.
Çevremizde yeni bir dünya oluşmuştu.
Ve artık hepimiz Amerikalıydık.
Bu kokuşmuş yeni insanlar!
Şöyle eski bir Louisianalı kanı için neler vermezdim!
Yankilerin tadını sevmiyor musun?
Onların şu demokratik tatları bana göre değil Louis.
İşte bu halis Louisianalı.
Claudia'ya bırak, o bulur.
Ne?
Onu istemiyor musun?
Ben onun gibi olmak istiyorum.
Olabilir miyim?
Onun gibi olabilecek miyim?
Yine şu melankolik saçmalıklar. Gittikçe Louis'ye daha çok benziyorsun.
Yakında ikiniz de fare yiyeceksiniz.
Fare mi? Sen ne zaman fare yedin, Louis?
Çok, çok uzun zaman önce.
Sen doğmadan önce.
Tavsiye etmem.
30 yıl geçmişti ama bedeni ölümsüz bir çocuk bedeni olarak kalmıştı.
Yalnızca, bakışları yaşını ele veriyordu...
buklelerinin altında soru soran...
bir gün cevap isteyecek olan o bakışları.
Bir bebek daha.
Bir sürü bebeğim var, görmüyor musun?
Bir tane daha istersin sanmıştım.
Neden hep aynı gece?
Ne demek istiyorsun?
Her yıl aynı gece bana bir bebek veriyorsun.
Farkında değilim.
Bugün benim doğum günüm mü?
Beni bebek gibi giydiriyorsunuz.
Saçımı bebek saçı gibi yapıyorsunuz.
Neden?
Claudia, bunların bazıları çok eski...
lime lime olmuş.
-Bunları atmalısın. -Ben de atarım!
Ne yaptın?
Bana söylediğini!
-Burada bir cesedi çürümeye mi bıraktın? -Onu istedim!
-Onun gibi olmak istedim! -Delirmiş!
İçinde yaşadığımız evi kirletiyor!
Sonsuza dek bir bebek olarak kalmamı mı istiyorsun?
Yapma!
Neden? Ben de herkes gibi...
değişemez miyim?
Hanginiz yaptı bunu?
Hanginiz beni bu hale getirdi?
Nesin sen?
Kendi yatağını kirleten delirmiş bir vampir!
Ya yine saçlarımı kesersem?
Yeniden uzar.
Ama hep böyle değildi.
Bir zamanlar bir annem vardı. Louis'nin de bir karısı.
O da ölümlüydü, tıpkı karısı gibi!
Ben de öyle!
Sen bizi bu hale getirdin!
Durdur onu.
Bunu bana sen mi yaptın?
Nasıl yaptın?
Neden sana söyleyeyim?
Bu benim elimde olan bir güç.
Neden bu güç sadece sende var?
Nasıl olduğunu söyle bana!
Seni bu hale getirdiğim için...
mutlu olmalısın.
Eğer yapmasaydım şimdi ölmüş olacaktın.
Tıpkı şu lanet ceset gibi! Şimdi yok et onu!
Sen yok et.
Louis, neden?
Bana söylemek zorundasın.
Şu yaşlı kadını görüyor musun?
Sen asla öyle olmayacaksın.
Asla yaşlanmayacaksın.
Ve asla ölmeyeceksin.
Ve bunun başka bir anlamı daha var, öyle değil mi?
Asla ama asla büyüyemeyeceğim.
Ondan nefret ediyorum.
Nasıl oldu da bu olduğum şeye dönüştüm...
anlat.
Otuz yıldır burayı yok sayıyordum.
Ama geri dönüş yolunu...
gözlerim kapalı buldum.
Sen...
benimle mi beslendin?
Evet.
Ve beni senin yanında buldu.
Sonra bileğini kesip kanını sana içirdi...
sen de vampir oldun...
ve o geceden beri de öylesin.
İkiniz birden yaptınız.
Ben hayatını aldım.
O sana başka bir hayat verdi.
İşte sonuç.
İkinizden de nefret ediyorum.
Bütün gece yürüdüm.
Yıllar önce, beynim öldürme düşüncesi...
Ve bir saniye olsun huzur bulmak istedim.
Birbirimize nefretle bağlıyız.
Ama senden nefret edemem Louis.
Louis, aşkım.
Ben bir ölümlüydüm...
sen bana ölümsüzlük öpücüğünü verene kadar.
Sen benim hem annem hem babam oldun.
Ben de sonsuza kadar seninim.
Ama artık buna bir son vermenin zamanı geldi Louis.
Artık onu terk etmeliyiz.
Bizi asla bırakmaz.
Öyle mi?
Yine ne var? Midemi bulandırıyorsun. Varlığın...
midemi bulandırıyor!
Öyle mi?
Sizin ikinizden de daha iyi vampir olacak birini buldum.
Korktuğumu mu sandın?
Çok şımardın çünkü tek çocuksun.
Bir ağabey lazım sana.
Ya da bana.
İkinizden de bıktım artık.
Bence dünyayı vampirlerle doldurabiliriz...
üçümüz.
Sen değil...
benim küçük Claudia'm.
Sen bir yalancısın.
Ama planlarımı bozuyorsun.
Ne planı?
Seninle barışmaya geldim.
Yalancıların şahı olmana karşın...
ben her şeyin eskisi gibi olmasını istiyorum.
O zaman canımı sıkma benim.
Bundan fazlasını yapmalıyım.
Sana bir hediye getirdim.
Umarım...
senin asla sahip olamayacağın marifetleri olan...
güzel bir kadındır.
Neden böyle şeyler söylüyorsun?
Tam doymamışsın.
Renginden anlayabiliyorum.
Gel de bak.
Bana kızma.
Onları görünce tam sana göre olduklarını düşündüm.
Sarhoş oldular...
Konyakla. Yüksük kadar içtiler.
Kesinlikle...
kendini bile aştın.
Söz veriyorum cesetleri yok edeceğim.
Yani birbirimizi bağışlıyor muyuz?
Evet.
Apsent?
Onlara apsent mi verdin?
Hayır.
Afyon tentürü.
Evet.
Maalesef bu onları öldürdü.
Ama kanı sıcak tutuyor.
Bana ölü kanı mı...
içirdin?
Bana...
içirdiğin...
Bana ilk öğrettiğin şey...
asla ölü kanı içmemek olmuştu.
Beni tabutuma yatır.
Seni tabutuna koyacağım!
Tanrım!
Kaldır beni!
İyi geceler, tatlı prens.
Şeytanlar seni ebediyete uçursun.
Onu yakmalı mıyız?
Yoksa gömelim mi?
Acaba o ne yapmamızı isterdi?
Ya bataklık?
Sürüngenlerin yanı ona yakışır.
Ölmeyi hak etmişti.
Belki de hayatımızın her gecesi biz de bunu hak ediyoruz.
Beni o yarattı.
Bana bu hayatı verdi...
her ne biçim bir hayatsa.
Böyle olmamalıydı.
Bunu ikimiz için yaptım.
Özgür olalım diye.